Klasyfikacja ekranów LCD

Jest to najpopularniejszy standard klasyfikacji paneli LCD, obejmujący cztery najpopularniejsze typy o odmiennych parametrach wydajności i scenariuszach zastosowań.

Panel TN (Twisted Nematic) charakteryzuje się wyjątkowo szybkim czasem reakcji i niskim kosztem produkcji. Ma jednak słabe kąty widzenia i przeciętną jakość kolorów. Był szeroko stosowany we wczesnych monitorach e-sportowych, a obecnie jest stopniowo wycofywany z rynku przez nowsze panele.

Panele VA (Vertical Alignment) obejmują modele pochodne, takie jak MVA i PVA. Ich głównymi zaletami są wysoki współczynnik kontrastu i czysta czerń z bogatą kolorystyką. Główną wadą jest smużenie w dynamicznych obrazach. Są one stosowane głównie w telewizorach i monitorach dedykowanych audiowizualnym. Ponadto, A-MVA i S-MVA to ulepszone wersje VA, odpowiednio dostosowane przez AUO i Innolux, stosowane głównie w produktach telewizyjnych.

Panel IPS (In-Plane Switching) obejmuje wiele ulepszonych wersji, w tym ADS, H-IPS i E-IPS. Wyróżnia się ultraszerokimi kątami widzenia i jednolitym wyświetlaniem kolorów, dzięki czemu nadaje się do zastosowań wymagających dużej intensywności koloru. Jego jedyną wadą jest stosunkowo niski natywny współczynnik kontrastu. Stał się on popularnym wyborem w monitorach biurowych i monitorach graficznych.

Panel PLS to ulepszona wersja IPS firmy Samsung, oferująca podobną wydajność rdzenia do standardowych paneli IPS. Jest to produkt niszowy i rzadko stosowany w obecnych produktach rynkowych.

Same w sobie ciekłe kryształy nie mogą emitować światła, a różne rozwiązania podświetlenia wpływają na zużycie energii, grubość i jakość wyświetlania ekranów LCD.

Podświetlenie CCFL to tradycyjne, tubowe rozwiązanie podświetlenia o dużej grubości i wysokim poborze mocy. Zostało ono całkowicie wycofane z rynku.

Podświetlenie LED to obecnie najpopularniejsze rozwiązanie, dzielące się na trzy typy. W-LED (białe diody LED) charakteryzuje się niskim kosztem i jest szeroko stosowane w standardowych urządzeniach cywilnych. RGB-LED wykorzystuje trójkolorowe źródła światła LED o ultraszerokiej gamie barw, stosowane w telewizorach wysokiej klasy. Mini-LED realizuje rozdzielone lokalne przyciemnianie, znacznie poprawiając kontrast ekranu i ogólną hierarchię wyświetlania.

TFT-LCD jest aktywną matrycą LCD, stosowaną w większości nowoczesnych urządzeń wyświetlających, takich jak telefony komórkowe, monitory i telewizory.

STN i HTN to wczesne pasywne matryce LCD, stosowane głównie w starych czarno-białych ekranach kalkulatorów i przyrządów przemysłowych, które są już całkowicie przestarzałe.

Ze względu na formę konstrukcyjną, ekrany LCD dzielą się na sztywne, szklane i elastyczne. Sztywne ekrany LCD dominują w telewizorach i monitorach komputerowych, natomiast elastyczne są niezwykle rzadkie na rynku (większość elastycznych ekranów na rynku to produkty OLED). Pod względem trybów optycznych, transmisyjne ekrany LCD nadają się do codziennego użytku wewnątrz pomieszczeń, natomiast refleksyjne są stosowane głównie w urządzeniach zewnętrznych, takich jak elektroniczne cenówki i zegarki sportowe.

Różne panele LCD mają swoje własne pozycjonowanie. Panele IPS są preferowane do projektowania graficznego i codziennego użytku biurowego; ekrany VA i Mini-LED lepiej nadają się do oglądania telewizji i rozrywki wideo; tradycyjne panele TN nie są już powszechne w e-sporcie, zastąpione wydajnymi panelami IPS do e-sportu.